Don’t ask if you don’t want to know

Posted on 17 mei 2012 by Niels

Dear Dr Matheve,

thank you very much for submitting your article to our journal. I have now had an opportunity to read the article, which is clearly of a high quality. However, it is I am afraid rather too specialised for our Journal and so we will not be able to publish it. I am sorry not to have better news and wish you every success in publishing your work.

Het zal wel aan de omstandigheden liggen, maar van zo’n mails word ik op dit moment een beetje ‘kribbig’. ‘Je artikel is van hoge kwaliteit, maar we gaan het toch niet publiceren’. Dat is nu al de tweede keer op korte tijd dat ik zo’n antwoord krijg (over verschillende artikels, nota bene). Zeg dan toch verdorie gewoon dat het niet voldoet.

En wat is dat dan, ‘te gespecialiseerd’? Het gaat verdorie om een inleidend artikel dat bewust nog laagdrempelig werd gehouden. Dat er nieuwe informatie instaat, ja dat klopt, maar is dat niet net de bedoeling? Of moeten we echt allemaal van die pseudo-wetenschappers worden die 100 artikels per jaar publiceren en zichzelf daarin 200 keer herhalen? Is dat dan de standaard, is dat ‘niet gespecialiseerd’? Maar ik stel misschien beter geen vragen waarop ik het antwoord niet wil krijgen…

Posted in Doctoraat | Tagged | Leave a comment

Niet gemakkelijk

Posted on 16 mei 2012 by Niels

Het is niet gemakkelijk om iemand af te geven die betrokken was bij elke fase van je leven. Die als een constante trots aanwezig was op de foto’s van al je grote stappen in het leven, tot op de dag van vandaag. Ik heb het er de laatste dagen enkele keren over gehad met mijn nonkel, dat ik daarom het mooie van afscheid nemen er niet kon van inzien. Tot ik probeerde om vava in zijn wezen samen te vatten voor vandaag, en besefte dat zoiets onmogelijk is. Ieder heeft zijn eigen kleine anekdotes, zijn eigen redenen om hem als bijzonder te ervaren. Iedereen heeft zijn eigen ervaringen met vava, als man, vader, grootvader, overgrootvader of als de Frans Nevelsteen die altijd en overal in geëngageerd was.

Daarom is het onmogelijk om hem in zijn wezen samen te vatten, omdat hij nog bij ons is, volledig in ons zit. In moemoe, die zijn wederhelft is in alle mogelijke betekenissen van het woord. In zijn kinderen, die dankzij hem geworden zijn wie ze zijn. Maar vooral ook in de kleine en alledaagse dingen, die voor iedereen anders zijn. In het eten van ‘peestoemp met ne worst’, dat nergens zo lekker was als in Larum en altijd ‘onze maaltijd’ zal blijven. In mijn onderzoek over het interbellum en de koningskwestie, die ik van ver bestudeer en hij nog van nabij meemaakte. Niemand kon over zo’n dingen vertellen als vava, en het maakt me trots te weten dat hij daarmee ergens heeft bijgedragen tot het feit dat ik graag doe wat ik graag doe, dat ik studeerde wat ik gestudeerd heb en dat ik nu werk waar ik werk. Dat ik daardoor nog elke dag kan bezig zijn met een belangrijk en bewogen deel van zijn leven.

Daarom is hij nog bij ons. En dat zal altijd zo blijven.

Posted in Leven | Tagged , | Leave a comment

Mijn huzarenstukje

Posted on 14 mei 2012 by Niels

Het gebeurt niet zo vaak, maar soms kan ik mezelf nog verbazen. In positieve zin dan. Dat het al een bewogen week was geweest vorige week, hoef ik u niet te vertellen. Mijn blogpost van woensdag zegt genoeg. Maar nu kreeg ik vrijdag het bericht dat ik toch nog kon en mocht deelnemen aan een congres in Leuven terwijl dat eerst (door omstandigheden) niet mogelijk was. Enig probleem: dat congres vindt plaats van 21 tot 23 mei en je moet er een Engelstalige paper voor schrijven. Ik had tot maandag (vandaag dus) om dat in orde te brengen. Concreet betekende dat niet alleen een weekendje doorwerken, maar ook dat ik op pakweg twee-drie dagen tijd een zinvolle paper van 4500 woorden (een tiental pagina’s) in het Engels moest schrijven over experts en technocraten in de Belgische politiek tussen de twee wereldoorlogen. Te beginnen van nul.

Het enige voordeel ervan was dat je niet veel tijd hebt om aan andere dingen te denken of met andere dingen bezig te zijn. Het nadeel dat ik natuurlijk vrijdag pas laat (en doodop) thuiskwam, mijn zaterdag- en zondagvoormiddag kwijt was en ook vandaag er vol tegenaan moest maar…het is gelukt. Mijn paper van 4366 Engelse woorden is af. Hij is niet geweldig, maar wel degelijk genoeg om aan een publiek van internationale experts (de ironie!) voor te leggen en te bediscussiëren. Dus ziet het er naar uit dat ik er toch bij zal zijn. Mijn grootvader zou trots zijn.

Posted in Doctoraat | Tagged , , | 1 Comment

Slaapwel

Posted on 9 mei 2012 by Niels

Het valt me niet zo vaak voor dat er mensen zijn die het onderzoek waar ik dagelijks mee bezig ben kennen. Niet in de zin van dat ze er iets over gelezen hebben, maar dat ze het (tenminste deels) nog hebben meegemaakt. Het was op dat vlak altijd leuk om nog eens naar Geel af te zakken en bij mijn grootouders binnen te springen. Mijn grootvader (‘vava’) herinnerde zich nog dat Rex de gemoederen verhitte in 1936, dat ‘de crisis’ de mensen bang maakte. Hij was zelf nog mee ‘voor de koning’, voor Leopold III gaan betogen in 1950. Je kan zoiets bestuderen zoveel je wil, maar voor iemand die het heeft meegemaakt is het toch allemaal nog wat anders, is het allemaal…concreter.

Ik ben altijd graag langs gegaan bij mijn grootouders. Vroeger, toen ze nog in Larum woonden, eerst op een grote voormalige boerderij met immens lange stallen (zo herinner ik het me toch). Je kon er haast letterlijk in verdwalen en ze stonden vol ‘oude rommel’, waardoor het haast als vanzelf een ‘magische plek’ werd. Dat soort avontuurlijkheid, daar groeien kinderen vandaag niet meer mee op denk ik. Daarna verhuisden ze naar hun nieuw huis op de grond daarnaast en zoals dat bij grootouders gaat, was je er altijd welkom en werd je rotverwend. Peestoemp met ne worst (vers van een van de lokale boeren) als ik mocht kiezen wat we aten. Nergens zo lekker als daar. Buiten geraken zonder een snoepke te eten was onbegonnen werk. Nu ze in de zorgflat wonen, zijn ze uiteraard niet meer zo actief als vroeger, maar dat wordt dan weer sterk gecompenseerd door de oprechte blijheid die je van hun gezicht kan aflezen wanneer je langskomt. Ik denk dat we op een bepaalde moment vergeten en ons pas later terug herinneren, terug  beseffen dat er niets belangrijker is, niets meer voldoening geeft dan samen zijn met mensen die je graag ziet. Er is namelijk niemand die zo oprecht en zichtbaar gelukkig is als je langs komt dan kleine kinderen en oudere mensen.

Dat dat nu niet meer kan, zal wellicht pas de volgende dagen volledig tot me doordringen. De laatste dagen waren zwaar, wetende dat het niet meer goed zou komen, maar we zijn wel blij dat je in alle rust en vrede bent kunnen heengaan.

Zoals een boot heel langzaam
achter de horizon verdwijnt
zo hebben wij de laatste dagen
stap voor stap
afscheid van je moeten nemen
wat blijft zijn onze herinneringen
Slaapwel vava

 

Posted in Leven | Tagged , | 1 Comment

Chelsea haalt nieuwe sponsor binnen

Posted on 26 april 2012 by Niels

Dinsdagavond verzekerde Chelsea verrassend zijn deelname aan de Champions League finale na een 2-2 gelijkspel op het veld van FC Barcelona. Dat gelijkspel heeft de club duidelijk geen windeieren gelegd, want niet alleen is de kans zo erg reëel dat Chelsea ook volgend seizoen in het kampioenenbal mag aantreden (als het wint van Bayern Munchen), de club wist ook een nieuwe sponsor binnen te halen…

Dinsdagavond 22.30u. Op een zeldzame tegenprik maakt uitgerekend de Spanjaard Fernando Torres vlak voor het eindsignaal de 2-2 waarmee Chelsea zich verzekerd van een finaleplaats. De Spaanse topfavoriet had al 180 minuten zijn tanden stukgebeten op het defensieve spel van de Londenaars. Hoewel Chelsea achteraf veel kritiek kreeg over het zogenaamde ‘betonvoetbal’ dat ze brachten, bleken Franse investeerders van de firma Lafarge uiterst gecharmeerd door de prestatie. “Ons bedrijf is wereldleider in de productie van cement en beton”, legt woordvoerder Pierre Broqueville uit. “Wij specialiseren ons in het aanleggen van stevige funderingen en betonconstructies op moeilijke ondergronden. Die constructies moeten natuurlijk de grootste krachten kunnen weerstaan zonder daarbij aan stevigheid in te boeten. De speelstijl van Chelsea kon ons dan ook uitermate bekoren en we zijn bijgevolg van mening dat de club een perfect uithangbord zou zijn voor ons bedrijf.”

Ook bij Chelsea zelf zijn ze uitermate tevreden met de nieuwe sponsor. “In voetbal draait alles in de eerste plaats om resultaat, en om dat te bereiken is nu eenmaal geld nodig. Mooi voetbal, de eisen van het  publiek…uiteindelijk doet dat allemaal weinig ter zake. In dat opzicht lijkt voetbal heel erg op politiek,” aldus de charismatische voorzitter Abramovich. “Daarom zijn we erg opgetogen met de komst van een nieuwe sponsor die mee wil gaan in de filosofie van deze club. Ik ben ervan overtuigd dat we samen nog grote successen zullen boeken.”

Leuk detail: elke afdeling van het bedrijf zou een speler als ‘peter’ krijgen. Zo zou John Terry het uithangbord worden van de productielijn ‘gewapend beton’. Didier Drogba wordt dan weer peter van de afdeling ‘betonnen duikers’.

Posted in Funny, Sport | Tagged , , | Leave a comment

L’histoire se répète…

Posted on 23 april 2012 by Niels

Les grands capitaines de finance et d’industrie, qui, pendant la période trompeuse de l’euphorie, paraissaient nimbés de puissance et de gloire, n’avaient rien prévu, rien compris, rien préparé pour le lendemains. Ils avaient, dans la soif des bénéfices, multiplié les entreprises, les usines, les crédits, sans songer aux périls de la surproduction, sans souci des lois naturelles, sans étude de l’état économique du monde. […] L’heure était venue de payer les erreurs et les fautes

Uittreksel uit mijn doctoraat. Geschreven door Paul Hymans op 30 april 1935…

Posted in Doctoraat | Tagged | Leave a comment

Dingen die ik niet begrijp

Posted on 20 april 2012 by Niels

Ik mag dan wel politieke geschiedenis doceren, een doctoraat maken over het politieke leven tussen de twee wereldoorlogen en ook de hedendaagse Belgische politiek vrij goed volgen…er zijn en blijven toch een boel dingen die ik niet begrijp. Een wijs man zei ooit dat ‘hoe meer je weet, hoe meer je beseft dat je niets weet’ dus ik moet dat misschien als een compliment zien. Maar toch…

Wat ik bijvoorbeeld niet goed begrijp is de hele hype rond N-VA. Rond Bart De Wever, tot daar aan toe: of je het nu eens met hem bent of niet, hij is en blijft zowat de meest geniale politicus van zijn generatie (zonder een oordeel te willen vellen over zijn standpunten). Qua tactisch en electoraal vernuft kunnen weinig hedendaagse politici zich met hem meten. Maar als ik mij niet vergis gaat het nu om gemeenteraadsverkiezingen, en tenzij meneer De Wever zich in tussentijd een aantal keer heeft laten klonen, komt hij maar op in één gemeente. Dus doet hij, met alle respect, in deze verkiezingen weinig ter zake.

In heel wat andere gemeenten wordt de N-VA lijst echter gevuld met verlichte geesten (‘overlopers’, zo u wil) van andere partijen. Opnieuw, zonder een oordeel te vellen, louter een vaststelling. Wat ik echter niet begrijp is dat deze mensen, die in de vorige verkiezingen door de kiezer en de media vaal nog als ‘het establishment’, opportunisten of zakkenvullers werden afgedaan, door een nieuwe partijkaart plots met luide trom als ‘vernieuwers’ en ‘redders des Vlaanderlands’ worden verwelkomt. Zijn dat dan niet meer dezelfde mensen? Heb ik iets gemist? Wellicht wel. Want begrijpen, nee dat doe ik niet…

Posted in Politiek | Tagged | 1 Comment

Claus-gow

Posted on 17 april 2012 by Niels

Moe maar voldaan terug uit Glasgow na een verblijf van een kleine week. Aanleiding: het ESSHC congres voor historici. Het was zeker de moeite om er naartoe te gaan, maar zo op zondagavond om half twaalf thuis komen en maandag om 8u alweer op post zijn (zeker met het uurverschil) deed toch wel even pijn. Bijslapen in de volgende dagen wordt noodzakelijk.

Wat hebben we aldaar geleerd? Ten eerste dat Klaas in het VK wordt uitgesproken als Claus, ten tweede dat Spanjolen uiterst gevoelig zijn voor anti-semitische Polen en ten derde dat Glasgow een behoorlijk saaie stad is. Op de pubs na, maar daar zullen we maar verder niet te veel op ingaan…

Posted in Doctoraat | Tagged , , | Leave a comment

Vriendjes met de Heer

Posted on 7 april 2012 by Niels

Ik moet zeggen, ik heb precies een uitstekende relatie opgebouwd met Onze-Lieve-Heer. Want de meeval die ik de laatste tijd lijk te hebben, dat kan geen toeval meer zijn. “Wat zouden we dit weekend doen?” *GSM gaat af*

(Nonkel van An): “Seg Niels, heb je zin om vanavond naar Genk-Gent te gaan kijken? Ik heb nog twee vip kaarten over” Euh…JA! Dus straks samen met het vrouwtje nog eens naar de Cristal Arena voor hopelijk een leuke pot voetbal. Het grappige is: twee uur later belt mijn neef, met een gelijkaardige vraag. Hij had namelijk tickets gewonnen voor STVV-Westerlo, en vroeg of ik zin had om mee te gaan. Helaas, ik kan maar op één plaats tegelijk zijn. Maar als dat de enige pech is die ik heb, dan mag dit allemaal nog lang blijven duren. Schitterend!

Posted in Sport | Tagged , , , | Leave a comment

Doe eens een drinkbus cadeau

Posted on 6 april 2012 by Niels

Gisteren weer eens iemand blij gemaakt. Ik had namelijk op de RVV een drinkbus van een Lampre renner kunnen bemachtigen. Ik hou wel van dat soort gadgets, hoe onnozel het ook moge klinken. Alleen: hoe leuk het ook is om zo’n dingen te hebben, en bij voorkeur eens boven te halen om puberaal uit te pakken tegen de vrienden (boys and their toys...), 99% van de tijd staat het gewoon ergens in een kast of in de weg. Dus besloot ik in een vlaag van volwassenheid (zeldzaam, maar aanwezig) de drinkbus maar cadeau te doen aan iemand die er meer mee zou doen dan het alleen als pronkstuk te showen aan vrienden (hoewel ik er eigenlijk van overtuigd ben dat dat ook wel zal gebeuren). Enfin, die de drinkbus – ik zeg maar iets – ook echt zou gebruiken op zijn koersfiets.

En zo komt het dus dat de befaamde would-be marathonloper, blogger en verschrikkelijk slechte gokker (no comment) Y.R. vanaf heden met een Lampre drinkbus zal rondrijden. Of hij de originele vloeistof al achterover geslagen heeft, kan je best gewoon aan hem vragen.

Posted in Sport | Tagged , | 2 Comments